Tot 2017 schilderde ik voornamelijk in een figuratieve stijl. In mijn zoektocht naar nieuwe mogelijkheden om mijn ideeën vorm te geven werd ik gegrepen door de abstracte kunst. Kunstenaars als Mark Rothko, Sean Scully en kunstenaars van het Bauhaus, met name de textielkunst van Gunta Stölzl, inspireerden mij en zetten mij aan tot het maken van abstracte schilderijen.
In de eerste serie lag de nadruk op vorm en kleur. Ik onderzocht de interactie tussen deze visuele elementen. Met behulp van verfrollen en papieren sjablonen van eenvoudige geometrische vormen zoals de rechthoek en het vierkant bracht ik vorm- en kleurconstructies op het doek aan.
Gaandeweg kreeg ik het gevoel dat er toch nog iets ontbrak in deze nieuwe schilderijen, namelijk expressiviteit. Ik onderzocht de mogelijkheid om spontaan te reageren op een reeds gecreëerde compositie, d.w.z. de logica van een bepaalde structuur te doorbreken door tekening en kleur op het doek te brengen zonder een vooraf gedefinieerd plan. Mede onder invloed van het werk van Cy Twombly kreeg mijn werk zo een nieuwe dimensie.
Until 2017 I mainly painted in a figurative style. In my search for new ways to express my ideas I got fascinated by abstract art. Artists like Mark Rothko, Sean Scully and artists of Bauhaus, especially the art of Gunta Stölzl, inspired me to make abstract paintings.
In the first series my focus was on shape and colour. I explored the interaction between these elements. Using paint rollers and paper stencils of simple geometric shapes such as the rectangle and square, I created new compositions.
Gradually I got the feeling that something was still missing in these new paintings.
I explored the possibility of reacting spontaneously to a composition I already had created, i.e. to break a pattern by drawing and applying colours on a canvas without a plan.
Influenced by the art of Cy Twombly my work got a new dimension.